lonesome cities#2 : narration of a lonesome citizen

เราเดินทางมาไกลแสนไกล เกินจะหันหลังกลับ

ใช่ ฉันเองก็เช่นกัน

เราเดินมาจากระยะไกล เดินกอดกันมาสองคน เธอปิดประตูห้อง ผลักผมล้มลงไปที่เตียงนอนสีแดง

บอกตามตรงว่าผมรู้จักเพียงชื่อเธอเท่านั้น ทักทายกันเพียงไม่กี่คำ ก่อนทุกอย่างจะดำเนินไปในทำนองนี้ เราทั้งคู่ก็มาอยู่ในห้องนี้แล้ว

ห้องสว่างจ้า และผู้คนที่เดินขวักไขว่ ด้านนอก

หลายครั้ง เวลาที่ผมนึกถึงผู้หญิง ผมมักคิดเสมอว่า เธอจะคิดอย่างไรหากเราปล่อยให้เธอแสดงก่อน ผู้หญิงควรมีบทบาทเหนือกว่าผู้ชายไหม เราควรให้เกียรติเขาในด้านใดบ้าง สิทธิสตรี ส่งเสียลูกเต้า เอาเข้าจริงๆ ผมก็ไม่รู้ว่าจะเริ่มยังไง ทำเท่าที่คิดได้ พอทำได้

ไม่รู้สิ ระหว่างที่คิด ผมก็ถูกถอดเสื้อผ้า และกางเกงยีนต์เหลือเพียงตัวเปล่าอีกครั้งแล้ว

เธอขยับปาก ผมไม่ได้ยินเสียงใดเลย เหมือนคำถามมั้ง ผมพยักหน้า เธอเลื่อนคออันระหง ลงไปดูดเลียทุกสิ่งสรรพ ร่างกายร้อนผ่าว เสียงครวญครางดังผ่านหู ผมไม่ทราบว่าเป็นของผมเอง หรือของเธอ ไม่ทราบได้จริงๆ

เมื่อรู้สึกตัวอีกครั้ง แสงสว่างส่องหน้า ผมหลับตาแน่น หยิกผ้าปูที่นอน ก่อนโอบกอดเธอ เม็ดเหงื่อพรั่งพรู

โลกทั้งโลกพลันแหลกสลาย ลมอ่อนจากปากของเธอพัดมาทางต้นคอของผม เหมือนเสียงกระซิบ ที่ผมไม่เข้าใจความหมาย ผมทำทีพยักหน้า ยิ้ม และหัวเราะ

เสียงทีวีดังอยู่ข้างๆ เตียง ผสมกับสียงผู้คนเดินขวักไขว่อยู่หน้าห้องเช่า

ประตูกลอนถูกล็อคปิด ผมสวมเสื้อผ้า เธอนอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ผมจำไม่ได้ว่ามันเป็นครั้งที่เท่าใดแล้ว ภาพฉายซ้ำ วนเวียนแบบเดิมนี้

--------------

เธอกำลังเอื้อมมือ ถอดเสื้อผ้าของตัวเอง ก่อนเปลือยเปล่าล่อนจ้อน ผมว่าหากเป็นสมัยเรียน ผมคงอยากให้เธออยู่นิ่งๆ หยิบดินสอ กระดานมาวาดรูปเธอ ไม่ได้หรอก ใครจะอดใจไหว

เธอกำลังดิ้นเร่าอยู่ในจอภาพสั่นไหว ก่อนเคลื่อนลิ้นเย็นเยือกมาไล้โลมเลียผม เธอพยายามลุกล้ำเข้ามาสู่เขตแดนหวงห้าม ผมกุมน้องชายไว้ไม่ให้ดิ้น เธอมองตาผม คล้ายบอกว่าเอามันออกห่าง ผมว่าตาม ปล่อยมือลง

เธอยิ้ม และทำหน้าที่เช่นเดิม

ก่อนทุกอย่างจะมืดดำ ผมหลับตา ภาพเก่าฉายซ้ำ

ก่อนที่มือของผมจะเต็มไปด้วยน้ำเหนียวขุ่นข้น

เธอจากไปแล้ว เดินออกไปแล้ว

ลินดาที่รัก ลินดาในจินตนาการ ในจอภาพเบื้องหน้าผม

--------------

ผมยังคงนิ่งเฉยปล่อยเธอทำงานของเธอต่อ ลีลาเช่นเดิม ครั้งที่สี่ หรือว่าครั้งที่ 5 ได้ นาฬิกาข้างฝาบอกเวลา 3 ทุ่ม กว่า ผมหลับตา ปล่อยบางอย่างเลยผ่าน อยากให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี ก่อนจะมีเสียงดังมาแต่ไกลว่า

คัท

นั่นคือจบสิ้น ของวัน ก่อนเริ่มต้นใหม่ ในฉากใหม่ แต่บทบาทเดิม

แสงสาดส่องจากไฟสปอตไล้ท์ถูกยกออก ผมเดินออกมาจากเตียงนอน นางเอกใช้ผ้าเช็ดตัวคลุมตัว พูดคุยกับช่างกล้องนิดหน่อย ก่อนเดินออกไปเข้าห้องน้ำหลังฉาก ของสำนักงานถ่ายทำ

ผมขอตัว เดินมาหยิบโทรศัพท์มือถือ กดโทรศัพท์ ไปที่บ้าน

ครับ ผมกำลังจะถึงแล้ว

นกฮูก69 6 มกราคม 2550

*นี่เป็นงานเขียนแนวอีโรติกเรื่องที่ 2 ของผม เป็นงานที่ห่างจากเรื่องแรกนานถึง 5 ปี

เรื่องแรกที่เขียนเป็นทั้งเรื่องสั้นเรื่องแรกที่เขียนจบ

เขียนเมื่อปี 2545 เขียนประกอบโปรเจคสถาปัตยกรรม (ส่งอาจารย์)

ลองตามไปอ่านในนี้ http://nokhook69.exteen.com/20070108/entry

เผื่อจะได้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของชิ้นงาน