lonesome cities#2 : narration of a lonesome citizen

เขาลืมตาตื่นขึ้นในห้องมืด สองแขนสองสองขาถูกมัดรัดรึงตอกตรึงกับเก้าอี้ตัวใหญ่ ไม่แน่ใจว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร บรรยากาศชวนให้ครวญใคร่คิดถึงหนังสยองขวัญเลือดสาด เขาอาจถูกใครอีกคนที่ตอนนี้ซ่อนตัวในมุมมืดเชือดเป็นชิ้นๆ มันคงรอคอยเงียบเชียบตรงมุมห้อง รู้สึกตื่นระทึกเต็มที่ขณะที่เขากำลังดิ้นขลุกขลักอยู่กับพันธนาการที่ไม่มีวันปลดเปลื้อง เขาต้องการแสงไฟเจิดจ้าที่จะขับไล่ความกลัวในใจ ไม่ใช่ในความมืด -ออกไป

แล้วแสงไฟก็เดินทางมาถึง แสงนั้นกระพริบซ้ำๆ จนเขาปวดตา ไม่ได้ส่องฉายขับไล่ความมืดในห้องนี้ หากเพียงเรื่องเรืองเพื่อตัวมันเองเท่านั้น เขาพยายามปรับดวงตาให้คุ้นชินกับความเจิดจ้าของแสงที่ไม่ได้เจิดจ้า แสงนั้นประหลาด และผิดธรรมชาติ มันกระพริบวูบวับ เป็นจังหวะประหลาดๆ และคุกคามเสียยิ่งกว่ามืด เขากะพริบตาถี่ๆ ลืมเลือนชั่วขณะว่าตัวเองถูกมัดตรึงอยู่แสงนั้นทิ่มแทงในดวงตาราวมีดพันเล่ม แต่นั่นอาจเป็นทางรอดเดียวของเขา เขาจึงพยายามอย่างยิ่งที่จะจ้องมองมันกล้ามเนื้อลุกตาเขม็งเกลียวขมวดมุ่น ดึงยืด และหย่อนคลาย ปรับดวงตาที่แสบปวดจนน้ำตาไหลนั้นให้เข้ากับแสง เมื่อแสงเลือนจางภาพจึงปรากฏมันคือจุดและเส้นบางๆพร่าเลือน กระจายเต็มจอ ใช่แล้ว มันคือภาพลูกน้ำหลังทีวีปิดสัญญาณ มาถึงตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่า แสงนั้น ไม่ใช่แสงไฟ มันคือแสงจากทีวี

กลับมาตระหนักรู้อีกครั้ง ว่ากำลังตกในพันธนาการ สองอขนสองขามัดตรึงด้วยสายหนังแน่นหนา

พอขยับหนังก็ครูดกับเนื้อจนแดงถลอก ยิ่งเขาดิ้นรนก็ยิ่งบีบรัด เขามองดูต้นแขนห้อเลือดถลอกปอกเปิกของตน สัมผัสเจ็บปวดนั้นเป็นจริงชัดเจนจนไม่อาจหลีกเลี่ยง

พลันเสียงเพลงแว่วหวานแผ่วลอยตามลม ภาพลูกน้ำวูบไปปรากฏภาพใหม่ขึ้นแทนที่ มันคือทัศนียภาพอันสวยสดงดงาม ครามท้องฟ้าเข้มข้น เมฆสีขาวกระจายเกลื่อนฟ้า เสียงเพลงแว่วหวานชึมผ่านโสตประสาทเหมือนน้ำที่ไหลซึมเข้าไปในกระดาษทิชชู่จนชุ่มโชก

สรรพสิ่งดีงามไหลเข้ามาทางจอทีวีซึมไหลทะลุ ทะลวงทวารทั้งสี่ของเขา สองดวงตาเบิกโพลง สองหูสะเทือนเลื่อนลั่น ในนามของความดีข้าขอสั่งให้เจ้าเชื่อฟังในสิ่งดีงามที่ข้าจะบอกเล่าสู่เจ้า ผ่านสู่สองหูสองตาเจ้านี้ จงดู จงฟัง และจงเชื่อ การคิดใคร่ครวญจะทำให้เจ้าสงสัย ความสงสัยสิทำลายสรรพสิ่ง เจ้าไม่ควรสงสัย เพราะความดีงามนั้นมีเพียงหนึ่งเดียว ความดีงามคือความดีงาม บริสุทธิ์ และปราศจากข้อแย้ง ด้วยเหตุนี้ ข้าจึงได้เลือกที่จะเผยแพร่ความดีงามนั้นไปสู่เจ้า จงจ้องมอง จงรับฟังและให้ความดีงามไหลผ่านตัวเจ้า เพื่อให้เจ้าได้จดจำ อย่างสิ้นสงสัย เพื่อให้เจ้าได้สิ้นสงสัย

สรรพสิ่งวิ่งพล่านในหัวเขาราวกับ กระแสไฟฟ้าลัดวงจร ในหัวสมอง รู้สึกร้อนเร่า กะโหลกศรีษะโป่งพองคล้ายจะระเบิดออก

เด็กน้อยวิ่งไปบนทุ่งหญ้า หมาเห่ากระดิกหาง หนุ่มสาวเข้าพิธีแต่งงาน คนหนุ่มบวชเรียน คนสาวนั่งพับเพียบทำอาหาร ในครัว รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ ครอบครัวแสนสุข บ้านสวยมีรั้วรอบขอบชิด การเดินกุมมือไปในแสงอาทิตย์ เด็กๆอ้วนท้วนสมบูรณ์แก้มแดงสุกปลั่ง เดินไปโรงเรียน คนหนุ่มสาวแต่งตัวสวยหรู ขับรถมีระดับทำงาน วันหยุดชายทะเล สะอาดเอี่ยมเรี่ยมเร้ไรไร

แน่นอนเขารู้สึกว่าบางสรรพสิ่งตกหล่นสูญหาย บ้านเมืองสะอาดปลอดภัยไร้โจรขโมย ไม่มีคนตกงาน ไม่มีขอทาน ไม่มีคนพูดจาหยาบคาย ไม่มีผู้ก่อการร้าย ไม่มีการแบ่งแยกดินแดน ไม่มีวัยรุนเก็บกด ไม่มีความรุนแรง เว้นแต่สายหนังที่รัดข้อมือข้อเท้าเขา

มันคือภาพอันสมบูรณ์ที่เขารู้สึกว่ามันช่างบกพร่อง บางทีอาจเพราะสายหนังรัดข้อมือมันคันคะเยอ ราวกับกัดกินเนื้อเขาลึกเข้าไปถึงไขกระดูก

ไม่มีเพลงร๊อค ไม่มีการตบตีด่าทอ ไม่มีปืน ไม่มีการข่มขืน ไม่มีเพศสัมพันธ์ สรรพสิ่งไม่ถูกทำเบลอ เพราะไม่มีสิ่งใดเป็นอันตรายต่อผู้ใด ความดีงามอันบริสุทธิ์ผุดผ่อง

เขาใคร่คิดอาเจียน พลันตระหนักรู้ว่ายังมีสายหนังอีกเส้นรัดคอเขาอยู่ ยิ่งดิ้นยิ่งแน่น เขากำลังถูกส่งมาเข้ากรับวนการหล่อหลอม ให้เป็นคนดี เป็นมนุษย์ผู้สมบูรณ์และผุดผ่อง กระบวนการเข้มข้น (เป็นคำที่เลือกใช้แทนคำว่ารุนแรง) และเขาต่อต้านมัน ลึกๆเขาคิดว่ามันเป็นเพียงสมองเขาเล่นไม่ซื่อ ภาพเหล่านั้นดีงามไร้ที่ติ เขายอมรับมนอย่างสุดจิตสุดใจ แต่บางครั้งเขารู้สึกผิดประหลาด แปร่งเพี้ยน มันดี เพราะมันดี มันนุ่มนวลสงบงามเพราะมันเป็นเช่นนั้น หรือเพราะบางสิ่งที่สกปรก หยาบช้า ถูกกีดกัน ออกไป ถูกครอบงำ ถูกทำร้าย ถูกบังคับให้ออกไป ที่เขาต้องการทำคือกระชากพันธนาการทั้งหมด และลุกขึ้นไปทุบทีวีห่านั่นทิ้ง

บางทีอาจเป็นเพราะสายหนัง ไม่ใช่ภาพนั้น หรือบางทีอาจเป็นเพราะภาพนั้นไม่ใช่สายหนัง ไม่เช่นนั้นก็เป็นที่กระบวนการทั้งหมด (ซึ่งเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้ ) ชายผู้นั้นได้เสียชีวิตลงระหว่างกระบวนการพัฒนาตนเอง มุ่งสู่ความเป็นเลิศในฐานะนมนุษย์ เป็นการยากที่จะสรุปรายงานว่าเป็นเพราะอาการหัวใจวาย หรือเพราะการแพ้สายหนัง แต่อย่างไรก็ตาม มีข้อห้ามมาตลอด(ซึ่งรู้กันอย่างลับๆเฉพาะผู้ปฏิบัติงาน) ว่าห้ามเขียนรายงานเกี่ยวกับความบกพร่องของระบบกระบวนการ เนื่องจาก กระบวนการนี้สมบูรณ์ที่สุด เฉกเช่นความดีงามในภาพเหล่านั้น

ขอบคุณ CLOCKWORK ORANGE และ MURDER IN A BLUE WORLD หนังที่เป็นเสมือนคำทำนาย

อุทิศแด่ การจัดเรท ทีวี ในประเทศไทย

โดย FILMSICK