fksdfksdfsdfsdfsdf

sdfsdfsfsdfsfsfsdf

นกที่ปีกพิกลพิการก็ไม่ได้ต่างจากสัตว์เลื้อยคลาน มันฝันถึงฟ้ากว้างบ้าง แต่การพยายามบินจะทำให้มันเจ็บปวด และอาจทำให้ตาย ทางที่ดีคือก้มลองมองดินเสีย แล้วจงลืมเรื่องของท้องฟ้า

น้ำตาของชูมานหนึ่งหยด กลายเป็นส่วนหนึ่งของสายฝน ที่สาดเข้ามาจากช่องหน้าต่าง การร้องให้ไม่มีเหตุผลเฉกเช่นฝนหลงฤดูที่ผุดบังเกิดในยามเช้า ตอนเธอตื่นมาฝนตกอยู่แล้ว

เช้าวันเสาร์ ของชูมาน เด็กสาวอายุสิบเก้าที่ร่างผอมและผิวซีด กระดูกสันหลังเธอบิดนิดหน่อย ผลจากการเล่นซนในวัยเด็ก โชคดีที่ตอนนี้มันไม่เจ็บอีกแล้ว ทิ้งทีไว้เพียงรอยคดโค้งกลางหลังผอมเกร็งของเธอ เช้าวันเสาร์เธอตื่นขึ้นมาร้องให้เงียบเชียบเพ่งมองออกไปเบื้องนอกที่เพียงสีขาวลมแรงสาดสายฝนเข้ามาทางช่องหน้าต่าง เปียกชื้นเจือบนแก้ม กลืนน้ำตาให้เป็นส่วนหนึ่งของมัน

มันเป็นวันครบรอบหนึ่งปีหลังจากเธอตายลง ร่างกายสูญสลายอย่างเชื่องช้าและทรมาน ตอนที่เธอตายลงเส้นผมเธอดำขลับ ตรงและยาว ริมฝีปากเธออุ่นชื้น ดวงตาก็ยังกระจ่างพราวด้วยศรัทธาเชื่อมั่น ทั้งหมดทั้งมวลถูกทำลายลิงสิ้น เธอตายลง เหลือเพียงซากร่างเคลื่อนไหวในโลก เธอค่อยๆลืมทุกความเชื่อของตัวเองและมีชีวิตในกรอบแคบๆ เพื่อจะได้ไม่เจ็บปวด แต่บางครั้งเธอก็ร้องให้อย่างไม่มีเหตุผล

อายุ 19 ปี ชูมานควรเข้าเรียนในมหาวิทยาลัย เลือกสาขาวิชาสำหรับประกอบวิชาชีพ ใบรับรองการจบการศึกษาสำหรับการสมัครงาน แต่ชูมานปฏิเสธมัน เธอปฏิเสธเสียทั้งการสมัครงาน และ ระบบการเรียนทั้งหมด เธอกลายเป็นลูกจ้างในร้านหนังสือเก่าที่กำลังจะตาย ที่นั่นเธออ่านหนังสือได้มากเท่าที่ต้องการ ในทุกเวลาที่ต้องการ มีหนังสือมากมายไม่รู้จบ ต่อให้เธออ่านไปทุกวันทุกเวลาจนตายก็ไม่อาจจะอ่านได้หมด

ชูมานกางร่มสีแดงเดินเท้าไปร้านหนังสือ น้ำตาชื้นรื้นหายไปจากวงหน้าแต่ฝนไม่เคยหยุดตก ร้องให้พันครั้ง หัวเราะพันหนสรรพสิ่งก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลง เธอสนทนากับนอบ หญิงสาวผู้ที่เช้าวันหนึ่งก็กล่าวกับสามีคนดีของเธอว่าจะจากไปแล้ว ศรีบูรพาเขียนถึงนอบไว้นานแสนาน และชูมานสนทนากับความทุกข์ของเธอผ่านการอ่านหนังสือใต้แสงโคมไฟสีนวลในค่ำคืนนอบไม่ได้กล่าวถ้อยคำมากมายนัก เธอสงบและดำเนินชีวิตเฉกกุลสตรีที่เก็บขื่นขมไว้ในอก จนกระทั่งเช้าวันนั้นที่เธอพูดทั้งน้ำตา ขณะสามีเอาแต่นึกขันและหาร้อยพันเหตุผลมากล่าวแก่เธอ นอบทำให้ชูมานนึกถึง หม่อ กีรติ และ เพลิน สตรีอีกสองคนในหนังสือของศรีบูรพา ชะตากรรมของพวกเธอไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

ตอนที่เธอมาถึงร้านหนังสือ เธอแทบจะมองเห็นนอบ หอบกระเป๋าขึ้นรถรับจ้างไปสู่เส้นทางอันเศร้าสร้อย

ชูมานมีคนรักเป็นนักดูหนังผู้แสนเศร้า เขาจมอยู่กับตัวละครบนโลกเซลลูลอยด์ที่เธอเข้าไม่ถึง ราวกับเขามีโลกสองใบ ในยามกลางวันเข้าก้าวออกมายังโลกที่ผู้คนอาศัยอยู่แล้วทำงานไปตามปกติ แต่ทันทีที่เวลาสิ้นสุดเขาจะกลับเข้าไปยังโลกที่เขาอยู่อาศัย โลกที่มีแต่ความมืด และภาพฉายจากโลกที่เขาไม่ได้อาศัย คนรักผู้แสนเศร้าของชูมาน เรียนรู้โลกผ่านทางวิธีการนั้น บางทีเธอนึกสงสัยว่า บางเรื่องที่เขารักยามมันฉายฉานในความมืด เขาเพิกเฉยต่อมันในโลกความเป็นจริง

ฟ้ากว้างกว่ากว้าง นกพิกลพิการสองตัวอยู่ในกรอบท้องฟ้าที่อึดอัดคับแคบ โดยเหตุที่มาจากปีกตน

ชูมานคิดถึงบางเรื่องหลังชั้นหนังสือเงียบเชียบ หนังสือที่ไม่ถูกอ่านไม่เปล่งเสียงใดๆ ถ้อยคำไม่ประจุความหมาย เป็นเพียงกระดาษเปื้อนหมึกจืดชืด ชูมานคิดถึงเรื่องต่างๆ มีนกพิกลพิการมากมาย บนโลกนี้ บางครั้งผู้คนก็จงใจเด็ดปีกมัน เพราะการบินทำให้เกิดความกลัว

ใครบางคนอยู่ในถูกจำขังด้วยเหตุนี้ ด้วยเพราะเขาตระหนักถึงท้องฟ้า ว่าที่แท้เป็นเพียงกรอบกะลาจำลอง เด็ดปีกเสียง่ายกว่าจะให้นกรู้ว่าฟ้าที่แท้อยู่ข้างนอก

ชูมานนั่งนิ่งน้ำตาไหลโดยไร้เหตุผล เธอไม่อาจซาบซึ้งใจใดๆได้อีกแล้ว เพราะทุกสิ่งเป็นคำโฆษณาชวนเชื่อ น้ำตาถูกผลิตสร้าง ด้วยแรงบีบคั้นของเรื่องเล่า ความจริงไม่ซาบซึ้ง มันเศร้าสร้อย และทุกข์ทรมาน

ชูมานซ่อนตัวหลังหนังสือ และเด็ดปีกตนเองทิ้งก้มหน้ามองพื้น ขณะตัวหนังสือโบยบิน โดยที่เธอไม่อาจแน่ใจในกรอบท้องฟ้าของนกหนังสือได้เลย

เรื่องและภาพโดย FILMSICK

Comment

Comment:

Tweet

program allowed induce

#16 By cherriaven (216.45.58.187) on 2010-09-29 21:21

difficult stabilization reconstructions

#15 By audrinahai (216.45.58.187) on 2010-09-18 13:03

warm efforts study components

#14 By woodmanren (216.45.58.187) on 2010-09-09 06:12

expected further against

#13 By katlynpere (216.45.58.187) on 2010-08-30 20:32

mean energy roughly

#12 By anorabullo (216.45.58.187) on 2010-07-03 04:49

societies president extinctions running issue impact beginning

#11 By diamontina (216.45.58.187) on 2010-06-16 21:30

sulfate proxy agriculture agricultural ars brightness

#10 By salhtunmus (216.45.58.187) on 2010-04-30 05:52

small environmental concerns seasonal

#9 By ivimaple (216.45.58.187) on 2010-04-05 13:11

ฉันไม่เข้าใจทำไมน้ำตาจึงไหลไปพร้อมเรื่องราวของชูมาน

แต่...อย่างที่คุณว่า...

น้ำตามันไม่จำเป็นต้องมีเหตุผล

ไม่จำเป็นต้องหาตรรกะใดใดมารองรับความรู้สึกที่เกิดขึ้นหรอกใช่ไหม?

#8 By เพลงฝน (125.26.107.249) on 2007-11-18 11:11

ฟ้ากวางกว่ากว้าง...

#7 By ~abluesapphire~ (125.26.0.145) on 2007-10-01 16:58




ฉันเป็นนก นกปีกหัก ฉันเป็นนก

#6 By หิมะ~หิมะ on 2007-10-01 16:00

นกไร้ปีก

#4 By chubbyhole on 2007-09-23 23:51

เก็บข้อมูล ส่งต่อ

#3 By นกฮูกดีไซน์ on 2007-09-22 13:57

#2 By ขนมต้ม~** on 2007-09-21 20:14

เพิ่งเข้าใจตอนนี้เองว่า
ทำไมสัปดาห์นี้ดิฉันจึงพร้อมที่จะร้องไห้
น้ำตาคลอหน่วยตลอดเวลา
คงจะด้วยเหตุผลนี้เอง

#1 By sofa on 2007-09-21 19:17

Tags