ชูมาน : little girl blue

posted on 27 Nov 2007 18:39 by lonesome-cities in FICTION

ชูมาน : little girl blue
นก ปักษนาวิน

      

               

     ในทันทีที่ผมจรดเข็มลงบนแผ่นเสียง   เพลง Don't Smoke In Bed
ก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงสั่งกาแฟคาปูชิโน่
1 ถ้วย     
   
มันเป็นโมงยามอันเงียบเหงาทว่าสงบสุข 

    เสียงเพลงนั้นเป็นของนีนา ซีโมน  และกาแฟถ้วยนั้นเป็นของชูมาน         

     ร้านกาแฟที่ผมทำงานตั้งอยู่ตรงข้ามกับร้านหนังสือเก่าของชูมาน  จากที่ที่ผมยืนอยู่
ผมลอบมองชูมานเสมอๆ ในยามว่าง 
ชูมานมีรูปร่างผอมและผิวซีด 
     
บางทีผมก็คิดไปเองว่า
ที่เธอชอบอ่านหนังสือเป็นเพราะมีโลกหลายๆ ใบซ่อนซุกอยู่ใน
นั้น รวมถึงโลกอันสดสว่างที่ไม่เคยมีอยู่ในตัวเธอ 
     
ผมชอบที่เธอใส่สื้อเชิร์ตตัวใหญ่โครงกับกระโปรงยีนส์ยาวกรอมเท้า  
     
แต่ก็มีบางวันที่ชูมานใส่กระโปรงลูกไม้  มันช่วยขับไล่ความหม่นเศร้าของบรรยากาศ
รอบตัวเธอออกไปได้บ้าง
      ผมชอบอ่านหนังสือเช่นกัน แต่ฝุ่งผงจากหนังสือเก่าทำเอาผมถึงขั้นน้ำมูกน้ำตาไหล เหมือนคนร้องไห้สะอึกสะอื้นตลอดวัน ดังนั้นเวลาเดียวที่เราจะได้ใกล้ชิดกันคือ เวลากาแฟของชูมาน
    

       
ทุกวันเป็นเวลานานมาแล้ว  ชูมานดื่มคาปูชิโน่เป็นอาหารเช้าที่ร้านกาแฟของผม  เธอสั่งกาแฟ   
ผมชงกาแฟสำหรับเธอและนำไปเสริฟ์ที่โต๊ะริมหน้าต่าง  
      
ไม่มีคำพูดใดถูกเอื้อนเอ่ย  ไม่มีอะไรมากหรือน้อยไปกว่านี้    
       

       คนรักของชูมานเคยเข้ามาพร้อมกับเธออยู่หนึ่งครั้ง  ผมจำได้ดี หมอนั่นไม่ชอบดื่มกาแฟ  
      
 

       กาแฟนั้นรสขม แต่มีกลิ่นหวาน  สำหรับบาริสต้า เราเรียกการชงกาแฟว่าการดึง  
การดึงกาแฟให้ได้ชอตที่สมบูรณ์แบบนั้นต้องใช้ปัจจัยหลายอย่าง  และบาริสต้าผู้ชงกาแฟนั้น
ย่อมควบคุมความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรต่างๆ ให้คงที่แน่นอน ทั้งความละเอียดหยาบของการบด 
ความดันและอุณหภูมิของน้ำ    รวมถึงระยะเวลาที่น้ำไหลผ่านผงกาแฟ  ช่วงเวลาสิบวินาทีแรก
ของการดึงกาแฟคือกลิ่น ช่วงต่อมาถือรสชาติที่พอดี  และถ้าใช้เวลานานกว่านั้นกลิ่นและรสที่
ไม่พึงประสงค์จะถูกสกัดออกมา 
      
ผมใช้เวลานานเพื่อเรียนรู้ความสัมพันธ์เหล่านี้       
       
และวันหนึ่งชูมานก็ทำให้ผมตระหนักว่า นั้นชีวิตมีรสหวานขึ้นมาได้เพราะความขมขื่น 
ผิดแต่ว่าเราไม่อาจควบคุมปัจจัยอะไรได้เลย
    

        คาปูชิโน่คือเครื่องดื่มที่เรียกว่า drink of third  เพราะประกอบขึ้นมาด้วยกาแฟที่ชงแบบ
เอสเพรซโซหนึ่งหนึ่งส่วน  นมสดร้อนหนึ่งส่วน  อีกส่วนที่เหลือคือฟองนมอันแสนละเอียด   
       แต่คาปูชิโน่สำหรับชูมาน ผมตั้งใจชงให้เป็นพิเศษแตกต่างจากคาปูชิโน่ถ้วยอื่นๆ  
       ผมใช้เวลาดึงกาแฟน้อยกว่าการทำกาแฟปกติ เพื่อไม่ให้กาแฟรสเข้มเกินไปนัก 
ชูมานไม่ควรได้รับความขมจากกาแฟมากเกินไป   มันยากตรงที่ต้องรอเวลาให้เครื่องชงสกัด
เอาความหอมหวานออกมาจากผงกาแฟให้หมดเสียก่อน

     นั่นคือกระบวนการของผม  และผมรู้ดีว่า  ควรต้องหยุดมันตอนไหน    
   

      ผมนำกาแฟไปเสริฟชูมาน และเช่นเคย ไม่มีคำพูดใดถูกเอื้อนเอ่ย  ไม่มีอะไรมากหรือน้อยไปกว่านี้     

      ผมกลับมายืนหน้าเครื่องชงกาแฟ ทำความสะอาดอุปกรณ์  และลอบของดูชูมานดื่มกาแฟอย่างเงียบเชียบ
     เวลาลูกค้าสั่งคาปูชิโน่  ผมมักสังเกตุว่า เขาจะทำอย่างไรกับกาแฟของเขา  บางคนเทน้ำตาลใส่แล้วคนทุกอย่างเข้าด้วยกันจนฟองนมสีขาวเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาล   บางคนใช้ช้อนแหวกฟองนมแล้วใส่น้ำตาลลงไป 

       แต่สำหรับชูมาน ผมวางก้อนน้ำตาลไว้ให้ก่อนใส่ฟองนม และเธอก็ดื่มมันโดยไม่ต้องคนอย่างช้าๆ   
     
ผมทำได้แต่เพียงรอให้เธอดื่มเสร็จ และนำถ้วยกาแฟมาล้าง  ทุกครั้งเธอจะดื่มจนหมด
      ทิ้งไว้แต่เพียงคราบฟองนมและผงอบเชยไว้ที่ก้นถ้วย  
               

       Don't Smoke In Bed  จบลงนานแล้ว  แต่แผ่นเสียงที่หมุนวนอยู่ยังเป็นของนีนา ซีโมน
       ชูมานยังคงนั่งนิ่งในที่ของเธอจนเมื่อแผ่นเสียงหมุนจบทุกเพลง
       
        
คงไม่รบกวนชูมานเกินไปที่เลือกเล่นเพลง
Little Girl Blue ซ้ำอีกรอบ         
      
 

        ชูมานยังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้น ขณะที่ผมจินตนาการไปถึงที่ที่ผมและชูมานอาจได้รู้จักพูดคุยกันมากกว่านี้ 
มันควรเป็นร้านเหล้าที่เปิดเฉพาะยามราตรี  เป็นร้านสำหรับมนุษย์กลางคืนผู้ไม่อาจข่มตานอนหลับได้เท่านั้น 
ร้านเหล้านั้นแปลกประหลาดอย่างยิ่งเพราะไม่ขายเครื่องดื่มอย่างอื่นเลยนอกจากกาแฟ 
   
       
        
ร้านมีชื่อว่า Café  Simone
        
       สวัสดีครับผมในจินตนาการถือถ้วยดับเบิลชอต เอสเพรสโซ ตรงไปหาเธอ 
       
ชูมานในชุดติดกันสีดำนั่งอยู่ที่สตูลบาร์
       
สวัสดีชูมานตอบ  นักดนตรีกำลังเริ่มต้นเล่นเพลงของนีน่า ซีโมน
      
เฮ้อ !” เราถอนหายใจพร้อมๆ กันแล้วหัวเราะเบาๆ ก่อนที่ทุกอย่างจะเงียบงันในความรู้สึกของผม
     
     
 
ถ้าคุณคิดจะเริ่มต้นกับฉันละก็ รู้ไว้ก่อนว่า ฉันเป็น transgender ชูมานเอ่ย  แล้วส่งบุหรี่ในมือมาให้ผม     
       
หมายถึงคุณแปลงเพศจากผู้ชายมาเป็นผู้หญิง  ไฟบุหรี่เกือบโดนนิ้วของผม   มองดูชูมานอย่างพินิจ  อย่างไรเธอก็ดูเป็นผู้หญิงแสนเศร้าสร้อย   
       เปล่าหรอก...แปลงจากผู้หญิงเป็นผู้ชายต่างหากชูมานตอบ
       ผู้ชาย?” 
  
        
ในจิตนาการหนะ  มันเป็นการแปลงเพศในจินตนาการ กระบวนการทุกอย่างเสร็จสิ้น สมบูรณ์แบบทีเดียว
  
       
ทำไมคุณถึงอยากเป็นผู้ชายหละ  ผมกล่าวคำถามโง่ๆ ออกไปจนได้
  
        
คุณเคยรู้จักม้าแข่งหรือเปล่า  
        
ม้าเหรอ.. คือ..ไม่รู้สิ  ม้าเกี่ยวอะไรด้วยหละครับ
       เวลาคุณคิดถึงม้า คุณคิดถึงอะไรหละ
   
       
ผมคงคิดถึงความปราดเปรียว  อืม  ความแข็งแกร่งทรหดอดทน
         “…” ชูมานยังคงเงียบ เหมือนเธอยังไม่พอใจในคำตอบของผม
     
มันเป็นตัวแทนของเพศชายมั้ง
       คุณรู้หรือเปล่าว่า ม้าแข่งระดับโลกล้วนเป็นตัวเมีย
    
      
ตัวเมีย...เหรอครับ
   
      
ฮื่อ..ตัวเมีย
   
      
ผู้ชายคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งอดทน น่าสงสาร เพราะนั่นเป็นคุณสมบัติของเพศหญิงต่างหาก
       แล้วทำไมคุณถึงอยากเป็นผู้ชายหละ
       เป็นเพราะฉันอยากอ่อนแอ    ฉันอยากเข้าใจความอ่อนแอเปราะบางของผู้ชาย
      
       
ผมคบกับคุณได้ไหมหละ  ตอนนั้นผมคิดว่าผมน่าจะเมากาแฟแล้ว
       
ฉันมีคนรักอยู่แล้ว เขาเป็นนักดูหนังผู้เปราะบางเหลือเกิน  ฉันเฝ้าสงสัยตัวเองว่า ถ้าฉันอ่อนเแอมากกว่านี้
ฉันอาจเลิกรักเขาได้  แต่ไม่มีทางหรอก  ท้องฟ้ากว้างใหญ่แต่ก็ไม่มีทางออก  อย่างไรกรงก็คือกรงไม่ว่าเราจะเรียกมันว่าอะไร

        ชูมานจ้องใบหน้าผมนิ่ง  สิ่งที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ฟองนมละเอียดอ่อนเศร้าสร้อยคือความแข็งแกร่งมากมายมหาศาล  แววตาของเธอทำให้ผมเข้าใจในทันทีว่า ชูมานคนนี้ไม่มีวันเปลี่ยนแปลงตลอดกาล

       

         Little Girl Blue  จบลงอีกรอบ ชูมานจากไปแล้ว
        ถ้วยกาแฟยังคงวางอยู่บนโต๊ะตัวนั้น  ขณะผมยังคงยืนอยู่ในร้าน ลอบมองชูมานในร้านหนังสือของเธอ
        กลิ่นของกาแฟยังคงค้างอวลอยู่ที่ฟองนมและผงอบเชยก้นถ้วยของชูมาน   

          มันเป็นความหอมหวานและขมขื่นชั่วนิรันดร์      

 

 

edit @ 27 Nov 2007 19:09:10 by คนหนุ่มหนึ่ง

Comment

Comment:

Tweet

กลิ่นอายกาแฟ

อืม!!~

น่าชวนคิดเขียนน่ารักจังเลยคะquestion
ชูมาน : little girl blue

อ่านใหม่อีกครั้งพลางมองเห็นเด็กสาวแสนงามในความเศร้า

#13 By เพลงฝน (125.26.109.170) on 2008-03-04 10:26

กลิ่นของกาแฟ ยังไงนึกถึงก็รู้สึกดีครับ

#12 By นายเวลา on 2008-02-03 19:51

หอมกลิ่นกาแฟ
ขอคาปูชิโน่แก้วนึงค่ะconfused smile

#11 By blue (202.5.89.60) on 2008-01-29 15:42

เข้ามาครั้งแรกค่ะ ได้ใจเลยbig smile big smile

#10 By kirmkan (124.120.17.119) on 2008-01-29 12:57

เอ็นทรี่นี้ ดื่มแล้วติดใจครับ

#9 By redtear on 2007-12-03 16:31

ชอบสไตล์การเขียนมากๆค่ะ > <
เรียบง่าย เหงาๆ สวยงาม

ตั้งตารอต่อไป

#8 By atom on 2007-11-30 20:59

อ่ะ...เอ่อ...อึ้ง

ฝีมือๆ

กลมกล่อนเช่นเดียวกับกาแฟแก้วที่ชูนดื่มนั่นเลย

#7 By เพลงฝน (125.26.106.90) on 2007-11-29 18:41

like it very much ka'
miss coffee in room2521 duay

#6 By golf ingreece (85.74.99.165) on 2007-11-29 16:40

อื้ม.....คับ
โดยส่วนตัวแล้วเรื่องนี้เกรดเอเลยฮะ
สมบูรณ์แบบทีเดียว

Hot! Hot! Hot!

(เอาอีกๆ)

ชอบครับ
ปูเสื่อรออ่านตอนต่อไป

#3 By on 2007-11-28 14:21

tongue ทำไมจบเร็วนักละ เครื่องกำลังติดเลย ! (เรากำลังคิดถึง ลักษณะของใครซักคนที่เหมือนชูมานจัง )

#2 By วาซาบิ on 2007-11-28 09:46

อยากเมากาแฟบ้างจัง...............

กาแฟนี่มีเสน่ห์จัง ทำให้สร้างจินตนาได้ตั้งมากมาย ทั้งอดีต ปัจจุบัน อนาคต หรือแม้แต่ในจิตนาการที่ไม่มีวันเป็นจริง

#1 By อนันตา on 2007-11-27 21:21

Tags