หนังสือของคนไร้เพศ

posted on 04 May 2009 22:51 by lonesome-cities in FICTION

ตอนที่ 1 ปาริสุทธิ์ : โลกเพิ่งมีอายุ 19 ปี โดย นก ปักษนาวิน
http://lonesome-cities.exteen.com/20071011/entry

ตอนที่ 2 ทฤษฎีจิตวิทยาของปาริสุทธิ์ โดย วุฒิชัย กฤษณะประกรกิจ
http://lonesome-cities.exteen.com/20071104/entry 

ตอนที่ 3 มารดาของปาริสุทธิ์โดย Filmsick
http://lonesome-cities.exteen.com/20080405/entry

ตอนที่ 4 หนังสือของคนไร้เพศ โดย นกฮูก

เขามักแวะมาที่ร้านของผม ร้านเสื้อยืดและร้านศิลปะเล็กๆ ใจกลางเมืองเชียงใหม่ ยามที่เขาแวะมาเชียงใหม่ทุกครั้ง เขาจะเลือกพักยังโรงแรมเล็กๆ สุดถนน โรงแรมที่ผมเป็นคนออกแบบโลโก้และป้ายบอกทาง ชายหนุ่มอายุ 19 ชายหนุ่มที่ไม่เหมือนชายหนุ่มผู้นี้ คงไม่มีใครเชื่อหากผมจะบอกว่า เขาไม่มีเพศบ่งชี้ ตั้งแต่คราวแรกที่เราพบกัน

ขอได้โปรดฟังก่อน บางทีผมอาจทำหลายคนสับสน จริงๆ เขาพูดกับผมแบบนี้ตั้งแต่คราวแรกที่พบกัน ผมคนไร้เพศครับ
เฮ้ย
! ใครกันเมื่อพบเจอกันในคราวแรก ก็บอกว่าตัวเองไร้เพศ แต่เชื่อเถอะ นี่คือตัวเขาจริงๆ ชายหนุ่มนามปาริสุทธิ์

ผมอาจกล่าวสวัสดี คุณอาจกล่าวทักทาย ฮัลโหล แต่สำหรับเขา
ผมคนไร้เพศครับ

***

ก็ช่างคนอื่น ผมชินเสียแล้ว เขามักตอบแบบนี้เสมอเวลาใครกล่าวถามถึงที่มา และเพศของเขา
ผมก็คิดว่า เขาคงอยากพูดคำอื่น แต่ในประเทศที่เราอาศัยอยู่ ก็คงใช้คำอื่นที่ดีกว่านี้ได้ยาก

ก่อนหน้าที่ผมและเขาจะได้เจอกันจริงๆ ผมได้รับอีเมลจากเพื่อนหญิงของผม ให้จัดการหานักแปล เปลี่ยนสำเนาเรื่องสั้นจำนวน 4 เรื่อง จากต้นฉบับภาษาไทยให้เป็นภาษาฝรั่งเศษ แต่ผมเองไม่ทราบได้ว่าในจังหวัดที่ผมอาศัยอยู่ จะมีใครที่สามารถแปลภาษาฝรั่งเศสที่ว่าได้ (ไม่ได้หมายความว่า ไม่มี แต่ผมเองเป็นคนไม่รู้จักใครเลยในสาขาวิชาชีพที่ว่า ที่พอรู้ก็มีแต่แปลไทยเป็นภาษาอังกฤษ)

ผมได้แต่ตอบกลับเพื่อนหญิงไปว่า คงไม่สามารถหาได้ในช่วงเวลารีบด่วนขนาดนี้ อีกทั้งความสามารถที่ผมพอมีก็ไม่ได้เกี่ยวข้องกับงานลายลักษณ์อักษรเลย จะพอเกี่ยวอยู่บ้างก็แค่การจัดเรียงรูปคำ ให้มันดูสวยงาม (ในแง่ของภาพ) ผมหมายถึงการออกแบบปกหนังสือ หรือภาพประกอบเรื่อง

หลังจากนั้น 2 วัน เพื่อนหญิงของผมก็โทรศัพท์ มายังออฟฟิศที่ผมทำงานอยู่ สอบถามคิวงาน และวันเวลาที่ผมสะดวก ผมตอบเธอไปแบบแบ่งรับแบ่งสู้ว่า ช่วงนี้ไม่หนักมาก พอลัดคิวได้ แต่อาจเป็นงานที่ไม่ได้ดีอะไรมากมาย หากรับได้ หรือคุยกันก่อน ผมอาจทำให้งานแล้วเสร็จ

***

อาจฉุกละหุกไปหน่อย คือผมต้องรีบใช้แล้ว เขาบอก ผมได้แต่เออ ออ ออกแบบปกไม่น่ายาก วันเดียวก็เสร็จ แต่พอได้อ่านต้นฉบับแล้ว ผมก็อยากถอนคำพูดของตัวเองจริงๆ

อีกชั่วโมงถัดมา ผมก็ได้รับต้นฉบับเรื่องสั้นภาษาไทยขนาด 8 หน้า เอสี่  แนบมาภาษาฝรั่งเศษมาด้วย (ผมไม่ทราบได้ว่าเธอและเขาจ้างวานให้ใครแปล แต่เขาคนนั้นสำหรับผมก็ทำงานได้เร็วมากๆ) เรื่องสั้นทั้งสองภาษาถูกส่งมาทางอีเมล

เรื่องสั้น คล้ายเรื่องยาว ผมคิดว่า มันเหมือนไม่ใช่คนๆ เดียวเขียน แต่ผมก็ไม่ได้พูดออกไป

บอกกันตามตรง เรื่องยากดีทีเดียว ผมอ่านมันหลายรอบมาก เรื่องสั้นว่าด้วยคนไร้เพศ จากสำนวนการแปลของคุณปาริสุทธ์ นักเขียนหน้าใหม่ ที่นั่งตรงหน้าผม (คนไทยหลายคนอาจไม่รู้จักเขานัก ผมเองก็เช่นกัน แต่ในฝรั่งเศส เขาเป็นนักเขียนอันดับต้นๆ)

เราทั้ง 2 นัดเจอกันที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งในจ. ภูเก็ต ใกล้กับโรงแรมที่เขาพักอยู่ ผมเองก็จดบันทึกการพูดคุย ร่างแรก แบบปก ก็ปกติธรรมดา ของการรับงาน เราต้องเค้นสิ่งที่ผู้ว่าจ้างวานต้องการให้ได้มากที่สุด ไม่จำเป็นว่างานไหน งานด่วน งานปกติ ล้วนแล้วต้องรู้ข้อมูลเบื้องต้นทั้งนั้น

นิสัยใจคอ สีที่ชอบ กาแฟที่ดื่ม อาจดูมากไป แต่ผมก็ถาม สังเกตเท่าที่จะทำได้ กราฟิกคนอื่นทำงานอย่างไร ผมไม่อาจทราบรายละเอียด แต่สำหรับการทำงานของผม กาแฟที่เขาดื่มก็บอกได้ว่าเขาชอบงานแนวไหน

ผมหยิบกระดาษเปล่าออกมาจากกระเป๋า ยังไม่ทันทำอะไรต่อ
ผมเชื่อมือคุณครับ เขาบอก ผมยิ้ม อยากให้ออกมาแนวไหนครับ ผมถาม
ไม่อยากให้เรียบเกินไป แล้วก็ไม่อยากให้หวือหวาเกินไป เขาว่า คล้ายๆ อยู่ตรงกลาง ผมเสริม
ประมาณนั้น แต่เดี๋ยว ผมอยากให้มีสีม่วงอยู่ในงานด้วย ชมพูก็ได้ เขาบอก ผมจดบันทึก วาดร่างเป็นภาพ

แล้วอะไรอีกครับที่อยากให้มี ผมถามต่อ ในมือก็ร่างรูปปกแบบอักษร มีชื่อหนังสือวางอยู่กลางกระดาษ แล้ววาดลูกศรไปทางตัวหนังสือตัวสุดท้าย ตัวหนังสือไม่ใหญ่มาก ที่ปลายลูกศรผมเขียนตัวหนังสือเล็กๆกำกับติดว่า ใช้สีม่วง
เขามองแบบร่าง ยิ้ม พอใจ

ผมพยายามร่างแบบร่างบนกระดาษเอสี่ ร่างความคิดของผมกับเขาให้ออกมาเป็นรูปภาพเดียวกันให้ได้ งานยากๆ จะได้ง่ายขึ้น

ผมร่างไปได้สัก 3 แบบก่อนจะวาดต่อ
แบบนี้เลย ผมชอบ เขาว่า และชี้ไปที่แบบร่างที่สาม มันเป็นรูป...(ไว้จะมาเพิ่มรายละเอียดภายหลัง)

งานเขียนเรื่องสั้นของเขาล้วนแล้วแต่เป็นที่มาที่ไป และข้อเขียนอันยากเข้าใจส่วนตัวเขาเอง (สำหรับตัวผม) เป็นเรื่องที่ยากจะทำใจ ยอมรับ และเชื่อ ว่านี่จะเป็นเรื่องจริง ชีวิตของคนจริงๆ คนที่ไร้เพศ และมีแม่ 2 คน อยู่อาศัยแต่โรงแรม ไร้บ้าน เงินทองมากมายมาจากไหนไม่มีใครทราบ

เราคุยกันไม่นานนัก เขาบอกผมว่า ผมอาจพักอยู่ที่นี่อีก 2 วัน คุณทำทันไหม เพราะเดี๋ยวผมก็จะต้องเดินทางไปต่อแล้ว
ทันนะ ไม่น่ามีอะไรแล้ว
แล้วคุณจะไปไหนต่อ ผมถาม
ฝรั่งเศส

เขาตอบห้วนสั้น ผมไม่ถามต่อ ก่อนเราจะแยกย้าย เขาขอเป็นคนเลี้ยงกาแฟ ผมกล่าวขอบคุณ

คิดว่าอีก 2 วัน คนทำทันสบายๆ
ผมส่งแบบไปให้เขาทันก่อนเขาเก็บกระเป๋าจากลา

***

วันนี้ หนังสือเล่มดังกล่าว ก็ยังไม่มีใครเคยเห็น แม้แต่ตัวผมเอง เหตุผลต่างๆ นาๆ ที่เราเองก็สุดจะคาดเดา ไม่แน่ใจว่าเกี่ยวกับปัญหาใด แต่คล้ายมีเสียงเล่าลือกันว่า ผู้เขียนไม่มีตัวตนอยู่จริงบนโลกของเรา เขาคล้ายชายจากนอกโลก เดินทางมาเยี่ยม กล่าวทักทาย ผมคนไร้เพศครับ แล้วก็แวบหายจากไป และแม้ว่าเขาจะมีตัวตนอยู่จริง ผมก็คิดเอาเองว่า หากคุณเพ่งจ้องมองไปในกลุ่มผู้คนที่หนาแน่นในเมือง คุณก็ไม่มีวันหาเขาเจอ หากคุณไม่ได้รับการกล่าวทักทายจากเขา คำทักทายประหลาด

หรือว่า ในหน้าประวัติศาสตร์โลก (แบบของเรา) คนไร้เพศนั้นไม่เคยมีอยู่จริง

นกฮูก

Comment

Comment:

Tweet

Definitely, what a fantastic site and illuminating posts, I surely will bookmark your site.All the Best!

#5 By seo expert (182.177.227.152) on 2012-02-21 12:17

อ่า ดีจังๆ ตอนมันเตือนคงหลอนจริงๆน่ะเเหละ
ข่าวประเทศอื่นก็ประโคมซะ โดนเฉพาะไทย

#4 By airport transportations in San Jose (175.110.69.241) on 2012-02-15 01:36

I have been visiting for my Book Report help Research.I Various blogs have found your blog to be quite Useful.

#3 By condos in hyde park (175.110.72.125) on 2012-01-30 20:46

ชอบเรื่อง ปาริสุทธิ์ มากคะชอบสุดๆ อยากอ่านทุกตอนใครมีรายละเอียดเพิ่มเติมส่งเมลมาหาหน่อยนะคะที่ sula_2521@hotmail.com ขอบคุนล่วงหน้าคะ ขอบอกว่าพึ่งได้อ่านครั้งแรกก้อติดแล้วคะ แอดเอ็มมาก็ได้นะคะ

#2 By sula_2521 (125.25.11.153) on 2010-05-25 16:13

ชอบเรื่อง ปาริสุทธิ์ มากคะชอบสุดๆ อยากอ่านทุกตอนใครมีรายละเอียดเพิ่มเติมส่งเมลมาหาหน่อยนะคะที่ sula_2521@hotmail.com ขอบคุนล่วงหน้าคะ ขอบอกว่าพึ่งได้อ่านครั้งแรกก้อติดแล้วคะ แอดเอ็มมาก็ได้นะคะ

#1 By sula_2521 (125.25.11.153) on 2010-05-25 16:12

Tags