THE-GOOD

The Experiment

posted on 06 Apr 2007 00:51 by lonesome-cities in THE-GOOD
The Experiment

ภาพการ์ตูนที่ได้รับแรงบันดาลใจ จากหนังเยอรมนี เรื่อง The Experiment
ถ้าคุณต้องการดูภาพชัดๆ ให้คลิกขวาไปบนภาพ แล้วกดเซฟไฟล์ เพื่อนำไปเปิดดูข้างนอกบล็อกครับ

1.


2.




edit @ 2007/04/06 01:06:10

collective mind

posted on 10 Mar 2007 13:08 by lonesome-cities in THE-GOOD

อย่างยาวนาน-ทั้งคืนปาริสุทธิ์นอนไม่หลับใจสั่นเขาหยิบยาPropanolol 10 มิลลิกรัมโยนเข้าปาก
เพื่อหวังบรรเทาอาการใจสั่นแต่ชัวขณะหนึ่งเขาล้วงคอตัวเองอาเจียนเอาเม็ดยาออกมา
ด้วยความคิด-หัวใจของเราไม่ควรถูกควบคุมแม้ด้วยสารเคมีในยา

นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นดวงพร่างฟ้าสีดำสนิท
เขาจึงลงมือเขียนจดหมาย -จินตนาการเป็นจดหมายไร้ภาษา ดั่งคลื่นวิทยุที่ถูกส่ง
ออกไปนอกโลก เพื่อสื่อสารไปไร้จุดจบ

มัชฌิมา
เช้าของวันฉันเข้าห้องเรียนกับเพื่อนๆ
ครูบอกว่าวันนี้เราจะเรียนรู้เรื่องความดีความงามและความจริง
ครูบอกให้นั่งล้อมวงใครอยากพูดก็ยกมือแล้วพูดทุกคนในวงรับฟังจนจบก่อนจะมีใครพูดคนต่อไป
ไม่มีการบังคับปล่อยไหลใครยังไม่อยากพูดก็ยังไม่ต้องขอเพียงรับฟัง
ในกลุ่มของฉันไม่มีใครพูดเลย
-
ทุกคนร้องไห้เมื่อเราคิดถึงความดี-เมื่อใครคิดถึงความดีเราย่อมนำนามธรรมของความดีออกจากความชั่ว
แยกขาดหมดจดเราประนามความทรามชั่วด้วยการขีดเส้นถอยตัวเองออกมายืนในฝั่งตรงข้าม
ครอบความชอบธรรมของความดีเพื่อป้ายสีความชั่วที่เราคิดว่าเป็นสีดำ

แต่จริงหรือ มัชฌิมา

ยุคสมัยหนึ่ง ทักษิณเป็นตัวแทนของความชั่วร้ายของสังคมไทย
ฉันอยากยกตัวอย่างนี้--

ความชั่วร้ายของทักษิณแยกขาดจากตัวเราหรือไม่

ถ้าปราศจากด้วยความโลภโมโทสันอยากได้ใคร่มีของเราเราทั้งหมด
ทักษิณจะชั่วร้ายได้ถึงเพียงนั้นหรือ
ความชั่วของเขาแยกจากความชั่วของเราได้อย่างไร
ความโลภของเขาแยกออกจากความโลภของเรากระนั้นหรือ
ฉันเพียงแต่คิดหากเราไม่ชั่วคนอย่างทักษิณจะมีโอกาสทำเรื่องเลวร้ายหรือไม่
ในกลุ่มของเราฉันว่าเราเหนี่ยวนำบางอย่างเข้าหากันจึงไม่มีใครอยากพูด
เพราะเราไม่อยากประนามตัวเองใช่ไหมมัชฌิมา
เธออาจไม่ได้คิดถึงทักษิณในตอนนั้นแต่เธออาจจะคิดถึง
เหตุการณ์ที่ภาคใต้ที่อิรักที่ฉนวนกาซ่าหากปราศจากจิตใจที่ถูกถมเต็มด้วยโทสะของเรา
จะเกิดการฆ่าฟันหรือไม่ในกลุ่มของเราห้าคน

ถ้าอีกสี่คนไม่มีความโกรธอยู่เลยคนที่เหลือจะมีความโกรธจะรู้จักความโกรธได้จากไหน
ใครกันสร้างวัฒนธรรมแห่งความรุนแรงในสังคมหากไม่ใช่ตัวเอง

เราร้องไห้ร้องไห้ให้กับความชั่วร้ายในตัวเราเองเราจึงไม่มีสิทธิประนามความชั่วของคนอื่นๆ
โดยปราศจากการประนามความชั่วของตัวเราเองใช่ไหมมัชฌิมา

ฉันมองหน้าตัวเองในกระจกฉันเห็นตัวฉันเห็นเธอเห็นทักษิณเห็นสรยุทธ์เห็นบุชเห็นบินลาดิน เห็นไลค์ และแอล
เห็นทุกคนบนโลกกระทั่งมนุษย์คนแรก
เห็นการสะสมความดีและความชั่วความงามและความชังและความจริงและความเขลาตั้งแต่ครั้งบุพกาล

ในแง่นี้ฉันอาจชั่วร้ายได้มากๆ เท่าๆกับที่ฉันจะดีได้มากๆ
และมันคือสิ่งเดียวกัน ไม่ตายตัว เลื่อนไหล
--

ปาริสุทธิ์จบจดหมายลงเพียงแค่นั้น
ใจกลับมาสงบนิ่ง
รุ่งสางแล้ว พระจันทร์อ้อมจากอีกทิศมาปรากฏอยู่ที่หน้าต่างตั้งแต่เมื่อใดไม่อาจรู้
ทว่า ณ วินาทีนั้น
ก้อนหินขรุขระดวงนี้ช่างสวยงามลึกล้ำ


นก ปักษนาวิน
10032550-1356

เขาลืมตาตื่นขึ้นในห้องมืด สองแขนสองสองขาถูกมัดรัดรึงตอกตรึงกับเก้าอี้ตัวใหญ่ ไม่แน่ใจว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร บรรยากาศชวนให้ครวญใคร่คิดถึงหนังสยองขวัญเลือดสาด เขาอาจถูกใครอีกคนที่ตอนนี้ซ่อนตัวในมุมมืดเชือดเป็นชิ้นๆ มันคงรอคอยเงียบเชียบตรงมุมห้อง รู้สึกตื่นระทึกเต็มที่ขณะที่เขากำลังดิ้นขลุกขลักอยู่กับพันธนาการที่ไม่มีวันปลดเปลื้อง เขาต้องการแสงไฟเจิดจ้าที่จะขับไล่ความกลัวในใจ ไม่ใช่ในความมืด -ออกไป

แล้วแสงไฟก็เดินทางมาถึง แสงนั้นกระพริบซ้ำๆ จนเขาปวดตา ไม่ได้ส่องฉายขับไล่ความมืดในห้องนี้ หากเพียงเรื่องเรืองเพื่อตัวมันเองเท่านั้น เขาพยายามปรับดวงตาให้คุ้นชินกับความเจิดจ้าของแสงที่ไม่ได้เจิดจ้า แสงนั้นประหลาด และผิดธรรมชาติ มันกระพริบวูบวับ เป็นจังหวะประหลาดๆ แ