letter

อีเมลจากฉันเอง

posted on 15 Aug 2008 22:46 by lonesome-cities in FICTION

Subject: สวัสดี
From:
Shuman19@hotmail.com
Date:
Fri, August 15, 2008 5:41 p

To:
info@Coffeesimone.com

ตอนแรกของคุณที่เขียนถึงฉัน http://lonesome-cities.exteen.com/20070920/entry
ตอนสอง http://lonesome-cities.exteen.com/20071127/little-girl-blue

ต้องออกตัวก่อนว่าฉันเป็นคนที่ไม่ชอบเสวนากับคนอื่นมากนัก แต่ก็ต้องพูดอะไรสักอย่างเสียที

อย่า แปลกใจที่คุณได้อ่านอีเมลฉบับนี้ ฉันได้ที่อยู่อีเมลนี้มาจากนามบัตรของร้านกาแฟของพวกคุณ และลงมือเขียนอีเมลฉบับนี้เมื่อชั่วโมงที่แล้ว บางที ถ้าคุณได้รู้จักฉันมากกว่านี้ คุณอาจไม่อยากเจอฉัน ไม่อยากให้ฉันมีตัวตน เดินเหิรอยู่ในเมืองของคุณ ในร้านของคุณ

ฉันมาจากนอกโลก (บ้า ถ้าคุณเชื่อมันจริง)

แน่นอน นักเขียนย่อมจินตนาการถึงใครก็ได้ บุคลิกลักษณะแบบใดก็ได้ แต่ขอได้ไหม อย่าได้มาจับจ้อง จดบันทึก แอบมองการใช้ชีวิตของฉัน ว่าฉันจะมีแฟน กินกาแฟ หรือแม้แต่จะอ่านหนังสือเล่มไหนในร้านหนังสือที่ฉันทำอยู่

น่าขัน ที่หนึ่งในคนเขียน (ฉันคิดว่าคงเป็นพวกคุณ ใครสักคนในร้านกาแฟนั่นแหละ) พาดพิง ถึงการแต่งตัวที่หลุดไปสู่ยุคที่ไม่มีใครหน้าไหนสวมใส่กันแล้ว แต่ฉันก็เลือกที่จะใส่มัน มันเป็นชุดที่แม่ฉันใส่หลังท่านตาย (เหตุผลร้อยแปด ที่ฉันไม่จำเป็นต้องอธิบายขยายความ)

แต่เพื่อไม่ให้ยาวเกินไป ฉันจะขอสรุปเหตุผลที่ฉันต้องเขียนอีเมลฉบับนี้ถึงคุณ (ใครสักคนในร้านกาแฟ) ในวันนี้
ได้โปรดอย่าได้มาสำรวจชีวิตของฉันอีก เลิกเสียทีกับการคิดกันไปเอง ว่าฉันเป็นคนเศร้า เหงาจมกับความทุกข์ทั้งมวล ฉันเป็นของฉันแบบนี้ ไม่ใช่นก ไม่ใช่คนที่เข้าใจยากอะไร ฉันพูดได้ นี่ไง ฉันเขียนได้ มีเลือดเนื้อ มีหัวใจ และแน่นอนฉันด่าคนเป็น 

พ่อ หนุ่ม ฉันอาจไม่เคยเจอพวกคุณมาก่อนก็ได้ หรืออาจจะเจอกันมาก่อนก็ได้ แต่ข้อนั้นมันคงไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป ผู้ชายในร้านกาแฟ สักคนต้องเป็นคนเริ่มต้นเล่าเรื่องของฉันออกไปในที่สาธารณะ และฉันขอประกาศว่า หากไม่มีผู้ใดแสดงตัวหลังจากวันพรุ่งนี้ว่าเป็นผู้เขียนมันล่ะก็ ฉันจะไม่ไปกินกาแฟร้านของพวกคุณอีก

และอีก อย่างไม่ต้องแก้ตัวทางอีเมลกลับมา ฉันไม่ต้องการรับรู้การขอโทษ หรือคำอธิบายใดที่เป็นตัวอักษร จงอธิบายมันด้วยคำพูดของคุณเอง พรุ่งนี้ฉันจะไปกินกาแฟตามปกติ หากคุณเป็นคนเขียน แค่บอกฉันว่า "ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ"

แค่นี้แหละ ง่ายไหมล่ะพ่อหนุ่ม ประโยคที่มนุษย์ด้วยกันพึงให้กันได้ คำง่ายๆ ภาษาไทยพื้นฐาน ถ้าฉันได้ยินมันแล้วจะรู้สึกดี จะลบข้อมูลรังเกียจพวกคุณออกไปจากหัวสมองให้สิ้น


โอเค ตามนั้นนะ
ฉันเอง

 *ปล. ฉันชอบเรื่องดาดานะ อ่านมันแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ พวกคุณนี่ช่างคิดดีทีเดียว

Tags